ως γυμναστική ή αθλητισμός, αποτελεί σημαντική δραστηριότητα και αυτό είχε αναδειχθεί σε όλους τους αρχαίους πολιτισμούς. Στην αρχαία Ελλάδα, οι άνδρες συμπεριελάμβαναν τη σωματική άσκηση στην καθημερινότητά τους σύμφωνα με την προτροπή του Πλούταρχου, ο οποίος στο έργο του "Περί παίδων αγωγής" αναφέρει: "περί μεν την του σώματος επιμέλειαν διττάς εύρον επιστήμας οι άνθρωποι, την Ιατρικήν και την Γυμναστικήν, ων η μεν την υγείαν η δε την ευεξίαν εντίθεσι". Παρά το γεγονός ότι η εξέλιξη του Δυτικού πολιτισμού και η επίδρασή του στον τρόπο ζωής και εργασίας οδήγησε στο να ατονήσει αυτή η ενασχόληση, τα τελευταία κυρίως χρόνια, η άνοδος του βιοτικού επιπέδου, η εξοικονόμηση περισσότερου ελεύθερου χρόνου και κυρίως η κατανόηση της σημασίας της πρόληψης για την εξασφάλιση της υγείας, ανέδειξαν και πάλι τη φυσική άσκηση σε σημαντική παράμετρο της καθημερινότητας. Προκειμένου όμως να επιτευχθούν τα αναμενόμενα για την υγεία και τη φυσική κατάσταση αποτελέσματα από την άσκηση, τη γυμναστική και τον αθλητισμό, θα πρέπει οι δραστηριότητες αυτές να γίνονται κάτω από την επίβλεψη επιστημόνων με ιδιαίτερες γνώσεις και δεξιότητες. Η πλήρης κατανόηση της φυσιολογίας της άσκησης, η άσκηση πληθυσμών με ειδικά προβλήματα, η ψυχολογία της άσκησης και ο ρόλος της σωστής διατροφής σε συνάφεια με τον ανθρώπινο μεταβολισμό αποτελούν μερικές από τις παραμέτρους που θα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στην εκπαίδευση των επιστημόνων που ασχολούνται με την άσκηση στον πληθυσμό.